Mantarlar toprağa bağlı büyüdükleri ve yer değiştirmedikleri için bitkiye benzeyebilir; ancak beslenme, hücre duvarı ve evrimsel akrabalık bakımından ayrı bir canlı âlemidir.
Fotosentez yapmazlar
Mantar hücrelerinde klorofil bulunmaz ve ışıkla kendi organik besinlerini üretmezler. Enzimleri çevreye salgılayıp organik maddeyi dışarıda parçalar, çözünmüş besinleri emerler.
Kimi mantarlar ölü maddeyi ayrıştırır, kimi canlılarda hastalık yapar, kimi de bitki kökleri veya alglerle karşılıklı yarar ilişkisi kurar.
Hif ve miselyum
Birçok mantarın asıl gövdesi hif denen ince ipliklerin oluşturduğu miselyumdur. Görülen şapka, spor üretmeye yarayan geçici üreme yapısıdır.
Mantar hücre duvarında çoğunlukla kitin bulunur; bitki duvarının temel bileşeni selülozdur. Enerji depolamada glikojen kullanmaları da hayvanlarla ortak bir özelliktir.
Ekosistemdeki işleri
Ayrıştırıcı mantarlar odun ve yapraklardaki karmaşık maddeleri parçalayarak besin elementlerini döngüye geri kazandırır. Bazıları selüloz ve lignini parçalamada özellikle etkilidir.
Mikoriza ortaklığında mantar kökün su ve mineral erişimini genişletir, bitkiden karbon bileşikleri alır. Bütün mantarlar yenilebilir değildir; tür teşhisi uzmanlık ister.
Bu içerik hazırlanırken yararlanılan kaynaklar
Dış kaynaklar yalnızca olguları doğrulamak için kullanıldı; metin AnındaBul için sıfırdan yazıldı.